شب زفاف - خاطرات

دل نوشته


	درباره وبلاگ وبی است برای هر چه در دل داری می توانی هر چه را دوست داشته باشی بنویسی یاس وجودت را پاس بدار و مهربانی را بیاموز و بیاموزیم از خوبی چه بدی دیده ایم که بدی می کنیم دوستی که بهتر از دشمنی است دوستی اب است و دشمنی اتش دوستی روشنایی است و دشمنی شب تاریکی . افتاب باش دوستم افتاب باشیم همه و زفاف شب روشنایی است شب اغاز یک زندگی دیگر شبی که زیبا ترین گل واژه هستی را می کاوی و می یابی شب دلنشینترین غزل شاعرانه است . منوی اصلی صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب آرشیو مطالب هفته اوّل خرداد 1392 هفته چهارم اردیبهشت 1392 هفته سوم اردیبهشت 1392 هفته دوم اردیبهشت 1392 هفته اوّل اردیبهشت 1392 هفته چهارم فروردین 1392 آرشيو آرشیو موضوعی باغ مهربانی گل مریم هی های شمس بوسه دنیای مجازی دل دیوانه عشق بازی زیر باران گفتگو با خدا داروی جدید مبارزه با ایدز سلام به روی ماهت خودکشی پيوندها مسعود رحیمی دیوان اشعار فروغ عکس رحیمی عارفانه های خرقانی بایزید بسطامی و دیگران بایزید بسطامی بیوگرافی عکس های زیبا مسعود حضور عكس هاي خودماني رویاهای نیلوفرانه روياهاي عارفانه RSS Powered By BLOGFA.COM


	خاطرات خاطرات بعضی از خاطرات تو ذهن تو و من برق می زنند بعضی از خاطرات در ذهن من و تو مرده اند خاموش اند خوشمان نمی اید از ریختشان از بودنشان از سر سختی اشان اما هستند دست از سرمان بر نمی دارند نمرده اند خودشان را به مرده گی زده اند خیلی بداند این خاطرات بد فراموش نمی شوند در پستوی ذهنمان حی و حاضرند هر کاری می خواهی بکنی زود سر راهت سبز می شوند من نمی دانم از دست این ها به کجا باید پناه بیرم دوستم خاطرات خوب کم اند در اقلیت اند تا می خواهند به صاحبش نیرویی بدهند سر و کله ان خاطرات بد سبز می شوند دوستم من مانده ام چه خوب بود من هم می توانستم از خاطراتی که خوشم نمی اید خودم دور می کردم یک جوری انها را دست به سر می کردم لااقل انها را به مرخصی می فرستادم نه این ها نه رفتنی هستند و نه مردنی صاحبش را چهار میخ به زنجیر کشیده اند کینه توزی و حسدو حرص مدام این خاطرات بد را ابیاری می کنند مانع از مرگشان می شوند بیچاره خاطرات خوب من جرات عرض اندام ندارند برقی می زنند دلم را شاد می کنند اما عمرشان کوتاه است کاشکی می شد خاطرات بد را فراموش کنیم می مردند می رفتند به نزد دوستانشان خدایا چه کنم ؟ پاییز و زمستان برگ درختان را می ریزد تن انها را لخت می کند سال دیگر برگ های نو می رویند گل های زیبا در می ایند شاد و خرم کاشکی می شد برگ های خاطرات ما هم می ریخت دوستم و باد انها را با خود می برد به هر جایی که دوست داشت و من می ماندم با ذهنی نو و روشن رستاخیزی بود اگر این طور می شد دوستم \|+\| نوشته شده توسط ع رحیمی در جمعه شانزدهم آذر 1386 \|